De Volvo Bangarage in de ban naar aanleiding van onveiligheid.

Arket, winkel Amsterdam van H&M, marketing, duurzaam
Zit het jasje ‘Arket’ de modeketen H&M als gegoten?
17 April 2018

De Volvo Bangarage in de ban naar aanleiding van onveiligheid.

Volvo marketing, Ban garage

Volvo staat normaliter voor veiligheid.

Zo overtuigde ze mijn vader met vier kinderen in ieder geval om zo veilig mogelijk rond te rijden. Jarenlang was hij klant van de Bangarage in Amsterdam Zuid-Oost.

Onder het mom van veiligheid stapte mijn moeder begin 2018 (lees nog geen vier maanden geleden) de Bangarage binnen voor een beurt van haar Volvo S80, die ze na haar man’s dood al die 6 jaar had gehouden.

Was mijn moeder wel zo veilig bij deze Volvo dealer?
Een blik in de showroom deed het jachtinstinct van de verkoper doen aanwakkeren. Alle verkoopsignalen stonden op groen: oude dame (vink), oudere Volvo (vink), emotie (vink).

“Mevrouw, ik heb hier een ideale Volvo V40 Diesel met weinig kilometers. Echt een buitenkansje van de eerste categorie.”

Vragen werden er niet gesteld. Want dan waren ze erachter gekomen dat mevrouw artrose had en dus moeite met schakelen. Ze had een de laatste 8 jaar een automaat gehad. Diesel is pas interessant bij een x aantal kilometers. Het exacte aantal weet ik niet, maar niet genoeg voor iemand die het meer als boodschappenkar gebruikt.

Nee! Er werd ingespeeld op de lengte. En daar was mijn moeder met de S80 niet tevreden over met zijn 4,82M. In een een vlaag van verstandsverbijstering zei mijn moeder “ja, ik doe het!”.

Slim van de verkoper? Waarschijnlijk wel, hij had mijn moeder op een emotioneel zwak punt weten te benaderen en wist dat hij nu moest toehappen. Dus hij verkocht de auto gelijk voor €13.000,-. Zonder proefrit. En met de mededeling dat de auto ruim 1 meter korter was (opmeting 4,52 daadwerkelijk, de ‘leugenaar’).

Chique? Verre van! En dat laatste had je wel mogen verwachten van een Volvo garage. Een verkoper kan namelijk ook vragen stellen en zo erachter komen dat het geen geschikte auto zou zijn.

Sterker nog. Thuiskomend had mijn moeder al spijt. Helemaal toen bleek dat de winterbanden van de andere Volvo niet meer paste. Die bood de Bangarage ook nog aan voor €500,- extra als ‘service’.

Nu denk je natuurlijk “is dat alles?”
Nee, nu begint de ellende eigenlijk. De auto was helemaal goed, dus geen kat in de zak. Voor zover dat kan in vier maanden.

Maar mijn moeder had toch moeite met schakelen, dus ze wilde er vanaf en wel zo snel mogelijk.

Na 3 maanden terugkomend bij de garage gaven ze aan dat ze diesels slecht kunnen verkopen. En dat ze dus maximaal €8.000,- ervoor konden geven. Alle verkoopargumenten van 4 maanden geleden bleken nu op losse schroeven te staan.

Oftewel in minder dan vier maanden tijd is er €5.000,- afschrijving geweest! En hij was in deze tijd alleen maar van een “oud-dametje” geweest.

Zelfs de Volkswagen dealer gaf er meer voor. Blij dat mijn moeder daar nu veilig kan komen. Want daar stuurde ze wel aan om eerst een proefrit te maken en er eerst even drie nachten over te slapen. Na een nachtje wist mijn moeder het al.

En jij, ga jij voor de lange of korte termijn verkoop?

Inspireer iemand anders ook door deze blog te delen:
Share

Comments are closed.